jueves, 20 de octubre de 2011

EL " PATEXO"




Desde tiempos inmemoriales y hasta los años 60, se explotaba a gran escala la pesca del "patexo" (cangrejo pequeño) que se utilizaba para abonar las tierras. Las lanchas de los marineros varaban en la playa de Sada cargados del preciado crustáceo que vendían por cajones a los labradores.
   Era una verdadera estampa plástica de lo más pintoresca ver en la playa decenas de carros del país tirados por vacas y bueyes que cargaban el "patexo"directamente de las lanchas.
   Esta clase de pesca tenía lugar en los meses de julio a septiembre y reportaba una importante ayuda económica a muchas familias de marineros.
  
Leí en un libro este articulo y me parece importante como información para los más jovenes.

Reflexión sobre el curso

Terminamos el curso del blog, estoy muy contenta de todo lo que aprendí, algo que me parecía imposible, gracias a Victor ( profesor del curso)  fue fácil entender todo lo que explicaba,no solo en este curso, si no en todos los que hice. 
Se queréis más información pinchar aquí 
                                                                                                                     




miércoles, 19 de octubre de 2011

Rana motorista


 Esta simpática, la rana motorista.

Rio da miña infancia


¡Ouh río, feitizado rio,
que sempre que eu te vexo, en min espertas
meos tempos ledos e o relembro sagro
da miña edá primeira!
Non parece senón que antre os pregues
das tuás ondas, que mainas escorregan,
envolves o mellor da miña vida,
dias de xolda e infancia rebuldeira,
pra ilo mergullando do pasado
no escuro  mar sin fondo e sin orelas.

Ouh,cántas veces, cántas,indo á escola,
xoguéi coutras rapazas nas túas veiras
á panda, e á corda, e o escondite,
Fuxiron, sí, pra sempre e máis non volven.
¡Canté, si inda volveran aqués días
e con eles outra vez tamén volvera
aledicia da miña xente toda!
¡Anacos meos!-ouir poidera.

Este texto lo saque de un libro antiguo, añadiendo algo de mis vivencias.

martes, 18 de octubre de 2011

Vida


Quixera que a miña vida
fose un poema sinxelo
feito de luz e de soma,
de macelas e algueireos;
feito de soños e versos;
un poema sin retórica,
feito de alma, de amor feito.
Asín ao chegar ao porto
e fitarme en seu espello,
podría dicir á morte
sempre fun eu,sí,eu mesmo.

Parte de este texto lo saque de un libro.
                                                                                      

Puesta de Sol


 Que bonita esta puesta de Sol

Perros


Los perros dicen que son( las personas que los tienen)los mejores amigos del hombre,yo no lo tengo y no puedo opinar, aunque me gustaría ,por ejemplo, este es precioso.
 


 Flores, que cosa tan perfecta y bonita.